Ik ken Indiana Jones niet. Dat lieg ik. Ik ken hem van vroeger. Ik herinner me iets over een hart dat nog kloppend uit iemands borstkas getrokken wordt. Daar houdt het meteen wel zo'n beetje bij op. Voor mij dus geen feest van herkenning bij Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull. Voor mij is 't gewoon een film over een of andere archeoloog die blijkbaar naast een beetje stoffig ook erg cool is. Met zweepje. En ik weet van tevoren dat de film een reis vertegenwoordigt, waarin iets ouds en semi-magisch wordt gezocht, of teruggebracht, of weet ik veel.

Dus; redelijk blanco de bioscoop in. En met weinig verschil er weer uit. Er is namelijk geen zak aan. Okay, ik lieg weer. De volgende keer mag je slaan. Ik heb me vermaakt. De reis, die basically draait om het terugbrengen van een of andere kristallen schedel naar een oud rijk ergens in de Amazone, die is, eh, min of meer vermakend. Je kunt je nu al voorstellen dat daar scenes in bossen en rivieren inzitten, met good guys die achternagezeten worden en bad guys die enige schade oplopen. En zo geschiedt. Maar het gaat verdomme ook allemaal wel makkelijk zeg. Goh, een schedel. Goh, da's die kant op. Goh, hee, daar zit een opening. Kijk nou, muurtekeningen, we zitten goed. Hee, we zijn er. "Luke, I'm your.." nouja, die zie je ook vanaf scene 1 aankomen.

Er is echt geen spanning te bekennen. Ja, er is wel wat adrenaline in de achtervolging, en jeutje die mieren in de amazone zijn toch wel leuk agressief, maar dan heb je het wel gehad. Waar de film uiteindelijk op opdraait is zowel vergezocht als enorm makkelijk bedacht en duidt op weinig fantasie. En fantasie is eigenlijk wat ik een beetje verwachtte. Geen invuloefening.

Als Indiana Jones en the Kingdom of De Titel Met Driemaal Woordwaarde vertegenwoordigt wat Indy is, hoef ik die andere drie niet te zien. Fantasieloos en een behoorlijke tegenvaller.

Iron Man deed het recentelijk ook. Al is dat wel een ander type film. Het is Batman, maar dan.. stoerder. Een coole gast, beetje nerdy als het om techniek gaat maar veel stijlvoller dan stijfkop Bruce Wayne, besluit een pak te bouwen en gaat vervolgens niet random criminelen oppakken. In plaats daarvan lost hij eerst zijn eigen problemen op. En heeft er schik in. Nice!

The Incredible Hulk heeft voor mij het voordeel dat Edward Norton heeft besloten de rol van de mens achter de held op zich te nemen. Van Norton verwacht je geen rommel, vandaar dat ik wel verwachtte enige inhoud te zien. En die was er wel. De film laat duidelijk zien dat arme Bruce het slachtoffer is geworden van gammastraling en nu als hij boos wordt op zoek kan naar nieuwe kleding. Norton zet dat ook prima neer. Maar ik mis een beetje de diepgang van Batman en Iron Man. Misschien is dat omdat er bij Bruce Banner niet zoveel te vertellen is: gammastraling, poef, groot dom groen beest, punt. Bruce Wayne en Tony Stark hebben een traumatisch achtergrondverhaal en kiezen er zelf voor om als hobby de held uit te hangen. Peter Parker zit er ook wel mee opgescheept, maar was al een zielig stuk vreten voordat hij kennismaakte met zijn innerlijke achtpoot. Banner is gewoon een wetenschapper die een ongelukje heeft gehad.

Ik heb dus wat moeite me in de goede man te verplaatsen, verhaalmatig gezien. Maar gelukkig zoekt de film het niet teveel in de zielige-held-hoek. De onvermijdelijke actie is best okay en ook de Hulk zelf geeft zowaar de indruk dat ze gewoon een hele grote acteur hebben gevonden. Mwah, dat is ook weer overdreven, maar hij is geloofwaardig, en dat miste een beetje bij de vorige poging. De Hulk smijt en springt en is verdomme een sterk pissig manneke met een klein hartje. En ze hebben een tegenstander gevonden (naar ik begrijp komt die braaf uit de Marvel comics) die ook een goed achtergrondverhaal krijgt. En die niet overmatig belicht wordt.

Het is allemaal goed. Nouja, beter dan de vorige, en daarmee daadwerkelijk te pruimen. Als Norton het ziet zitten zou ik het een goed plan vinden als een volgende film op deze doorwerkt, in plaats van wederom opnieuw te beginnen. En dan graag een beetje meer karakter voor Bruce Banner. Laat maar eens zien hoe hij door jaren op de vlucht, bang voor woede-uitbarstingen, een schuw, voorzichtig en uitermate afgezonderd mens is geworden, bijvoorbeeld.

Tot die tijd: the Incredible Hulk, leuk voor een zaterdagavond in de bioscoop. En met een leuk aantal cameo's en verwijzingen voor de comicfans.

Next stop: The Dark Knight. De trailer belooft verdomd veel goeds.