Nog nooit eerder vertoond!
Media
• maandag 17 november 2008 •
2 reactie(s)
Dit is wel apart: Comedy Central begint vanavond aan het nieuwe seizoen van South Park, seizoen 12. Maar in persberichten, en daardoor ook in tv-gidsen en kranten, wordt dit aangekondigd als "het nieuwe, nooit eerder in Nederland uitgezonden seizoen 12 van South Park".En dat is natuurlijk waar: het is 'nog nooit eerder in Nederland uitgezonden'. Seizoen 12 is echter het huidige seizoen van South Park in de VS. Aflevering 13 is daar dit weekend uitgezonden. We lopen dus slechts drie maanden achter. De claim to fame "nog nooit eerder uitgezonden" lijkt echter te hinten naar een lange wachttijd; 'hier hebben we jaren op gewacht', 'eindelijk te zien in Nederland', etcetera.
Probeert Comedy Central kijkers te scoren door de feiten een beetje op te blazen?
South Park is overigens te zien om vijf voor half tien.
Gezien: Madagascar, Escape 2 Africa
Noem zoveel mogelijk films over dieren-als-mensen in situaties waar ze normaal gesproken niet in thuis horen... go!Done? Ja, je kunt een hele lijst noemen; aangezien de trend al een jaartje of wat stug volhoudt en, gezien de trailers die momenteel in de bioscoop te zien zijn, nog lang niet voorbij is. Het is geen slechte trend, gelukkig, want de diverse animators van Pixar/Disney en Dreamworks kunnen er wat van. In Madagascar kwam een groep dierentuindieren uit New York terecht in.. yup, Madagascar. De dieren waren in gevangenschap opgegroeid (een ervan had zelfs een 'gezonde' afhankelijkheid van medicijnen opgelopen) en, well, beleefden een avontuur in 'the wild'. Was een leuke film, ergo vervolg.
Madagascar: Escape 2 Africa is dat vervolg, maar voor nieuwkomers prima geschikt: het verhaal leidt je even kort in de situatie in en geeft je een stukje backstory van een van de karakters, want die heb je later in de film nodig. De dieren, onder leiding van de militair ingestelde pinguïns die geen enkele situatie schuwen, willen terug naar huis. Hiervoor nemen ze natuurlijk het vliegtuig (who said penguins don't fly?), maar dat crasht op het eerste continent dat je tegenkomt als je vanaf Madagascar naar NY vliegt: Afrika. En laten de roots van de vier hoofdpersonen daar nu liggen!
Dit vervolg is een leuke voortzetting van het verhaal uit de eerste film: wederom komen de dieren terecht in een situatie die ze niet gewend zijn, maar al snel blijkt hoezeer ze het zichzelf naar de zin kunnen maken. En met letterlijk een complete jungle aan bij-karakters wordt de cast zo groot, dat er ruimte is voor eindeloze grappen. Zonder te vermoeien overigens, want dat risico zou je als filmmaker kunnen lopen. De vier hoofdfiguren leren zich te redden in hun nieuwe situatie, terwijl de pinguïns enerzijds en 'King Julian' anderzijds de show blijven stelen met hun eigen hilarische verhaallijntjes en eindeloze gekkigheden.
Door alle dynamiek is Madagascar 2 misschien wel leuker dan het eerste deel, dat in de dierentuin toch wat saai begon. Een eventueel derde deel onder de noemer 'uitmelken' scharen zou deze film geen eer aan doen: dit smaakt naar meer!
Watchmen
Film
• vrijdag 14 november 2008 •
2 reactie(s)
Ik post niet vaak trailers (lees: nooit), maar ik heb dan ook niet vaak een film waar ik maanden vantevoren al naar uitkijk. Watchmen is de verfilming van het gelijknamige boek, en het lijkt erop dat de filmers de lezers niet teleur stellen.Watchmen komt begin maart in de bioscoop.
77k voor 30R
Ik was even nieuwsgierig: kijkt er eigenlijk wel iemand naar Comedy Central? Het antwoord is: nauwelijks. 77.000 mensen hebben gisteren 30 Rock gezien. Zelfs de zoveelste herhaling van Friends op Veronica haalt meer kijkers. Zonde dat het zo weinig is; het is een leuke serie.30 Rock op Comedy Central
Ik heb het hier al eerder over NBC-sitcom 30 Rock gehad, ruim een jaar geleden toen het tweede seizoen eraan zat te komen en even daarna, toen bleek dat onze zuiderburen de serie inmiddels ontdekt hadden. Hoewel het er toen op begon te lijken dat de serie langzaam ons land zou binnenhuppelen duurde het tot vanavond voordat een Nederlandse zender de sitcom in de programmering opnam. Dus laten we nog even het geheugen verfrissen.
30 Rock speelt zich af achter de schermen van de fictieve The Girlie Show (TGS). De serie is bedacht door hoofdrolspeelster en head writer Tina Fey, die de afgelopen maanden weer veel in de publiciteit is gekomen door haar Sarah Palin impressies voor Saturday Night Live, de NBC sketch show waarvoor ze enkele jaren als actrice en schrijver werkte. 30 Rock, vernoemd naar het adres van NBC-gebouw Rockefeller Center, is de basis van Saturday Night Live. De show-in-de-show TGS is hier de fictieve versie van.
TGS wordt geleid door showrunner Liz Lemon (Tina Fey), die niet alleen een beetje chaotisch is, maar in de pilot ook nog eens een nieuwe bemoeizuchtige baas krijgt in de vorm van Jack Donaghy (Alex Baldwin), die op zijn beurt als eerste handeling een omhooggevallen Hollywoodster in de vorm van Tracy Jordan (Tracy Morgan) aan Lemon opdringt.
Lemon, die al moeite heeft haar eigen leven op een rijtje te houden, moet nu de goede balans vinden tussen de voortzetting van een succesvolle show, het opvolgen van de 'adviezen' van haar nieuwe baas en het tevreden houden van zowel de Hollywoodster als de oude castleden. Dit levert een leuk spanningsveld op met situaties die worden verrijkt door de ondersteunende cast. Neem NBC page Kenneth (Jack McBrayer), een levenslange televisiefan die maar wat blij is dat hij bij de tv mag werken, al is het dan als gastheer en receptionist. Of de schrijvers, die natuurlijk gestoord zijn, maar ook overal commentaar op hebben.
NBC is afgelopen maand aan het derde seizoen begonnen, nadat de SNL cast meerdere malen naar de show heeft gerefereerd. Stiekem wordt gehoopt dat de show, die al een aantal Emmy's in de wacht heeft gesleept, nu eindelijk eens een groot publiek bereikt. En ik hoop mee, want tv-zenders zijn genadeloos: hoe leuk een serie ook is, geen kijkers betekent annulering.
Vanavond begint seizoen 1 van 30 Rock in Nederland op Comedy Central, om half elf, met vervolgens elke donderdag (ook met kerst) een nieuwe aflevering en de herhaling op zaterdag.
Toevoeging: ik zie dat Comedy Central de in breedbeeld opgenomen serie niet in letterbox uitzendt, zodat je niks van het beeld mist, maar gewoon de zijkanten eraf knipt. Als je je eraan ergert, je kunt hier de DVD kopen, zonder bezorgkosten.
Barcelona
about:breuls
• zaterdag 25 oktober 2008 •
reageer
Oktober was mijn reismaand; voordat ik deze week naar London vertrok zat ik anderhalve week eerder in Barcelona. En daar heb ik natuurlijk als rasechte toerist ijverig de camera gehanteerd.De fotoset achter deze link is eigenlijk ruim 200 foto's groot, maar ongeveer de helft kun je alleen zien als je erbij was en dus het privelinkje van me hebt gekregen. Voor de anderen: er zitten wat kiekjes van de stad in, genoeg om een leuk beeld te vormen.
Een worsteltocht door het Londonse OV
about:breuls
• zaterdag 25 oktober 2008 •
reageer
Als je een bepaalde route vaak aflegt, ga je 'm op de automatische piloot doen. Ik ontdekte dat voor het eerst ergens in mijn basisschool-periode toen ik me besefte dat ik zonder erover na te denken een bepaalde route naar school had gefietst. Kon me niet herinneren hoe ik was gefietst, maar ik was gewoon aangekomen. In het OV kan het net zo zijn. De Londonse metro bijvoorbeeld. Het ritje van omgeving King's Cross naar London City Airport (LCY) gebeurt geheel met de metro. Moet een paar keer overstappen, maar verder is het erin en eruit. Niet veel anders dan mijn daily commute.
Tot vandaag. Ik moest om half negen vliegen en wist dat er een redelijk flexibele inchecktijd geldt op LCY, dus ik plande een aankomst op de luchthaven om ongeveer tien over acht. Dat is aankomen, inchecken, meteen doorlopen naar de frisk search - ik zet altijd de metaaldetectors af - en naar de gate. De reis duurt niet zo lang, maar ik was vroeg wakker en zat dus om 7 uur al op de Tube. Ik zou twee ritjes met de Underground doen (van King's Cross naar London Bridge en van London Bridge naar Canning Town), en eentje met de Docklands Light Railway (van Canning Town naar LCY). Da's allemaal gewoon metro, maar verschillende lijnen. Ik heb de omgekeerde route woensdag gedaan na aankomst op LCY. Easy as pie.
Maar tijdens de eerste overstap, op London Bridge, begon ik onraad te ruiken. Metro 2 ging namelijk niet tot aan Canning Town; hij stopte op een eerder station in verband met werkzaamheden, wat betekende dat ik anders moest reizen. Gelukkig kruisen alle lijnen elkaar constant, dus ik besloot met nog steeds dezelfde metro te gaan, maar een halte of wat eerder uit te stappen en op een andere DLR metro te springen. Dat was bij Canary Wharf. Daar nam ik een metro naar twee stations verder om vervolgens daar weer op een andere metro te springen, in theorie de metro die direct doorreed naar de luchthaven. Gut, ik kan zo OV-planner worden.
Het is even sjouwen met de tas en rommelen met overstappen, zo dacht ik, maar uiteindelijk kom ik er wel. Het was inmiddels echter kwart voor acht toen ik op Canary Wharf stond, en op het station daarna, waar ik op de laatste metro wilde springen, vermeldden de informatieborden niet mijn rit: die naar de luchthaven. Maar de eerstvolgende trein ging wel naar Canning Town en daarmee kwam ik weer op mijn oorspronkelijke route terecht.
Het was echter al acht uur geweest. Ik wilde tien minuten later toch wel zo'n beetje op de luchthaven zijn en dat ging niet meer echt lukken. Maar, it ain't over 'till it's over, dus ik ploegde steving door, terwijl mijn maag zich van de zenuwen - en gebrek aan ontbijt - begon op te knopen. Doemscenario's waarbij mijn portemonnee nog verder geleegd werd voor nieuwe vliegtickets en/of hotelovernachtingen begonnen zich gereed te maken voor de strijd.
Canning Town kwam in zicht, en een vriendelijke dame meldde over de intercom dat er geen metro naar LCY rijdt in verband met werkzaamheden. Iets wat ik had moeten kunnen ruiken aan het uitvallen van de eindhaltes van Metro 2. Maar, zo zei ze: de NS zet bussen in. Zegmaar. Dus ik, hup hup, naar beneden, station uit, bus in. Het was dertien over acht. "Hoe lang is de rit naar de luchthaven?" 'Mwah, vijf minuten', aldus de chauffeur. Woei. Dat klonk goed.
Ik was nu al zeker van een scenario waarbij baliemederwerkers contact moeten gaan leggen met de gate om mij nog aan boord te laten, maar met vijf minuten resterende reistijd zou ik alsnog meer dan tien minuten voor takeoff aankomen, dus het moest nog kunnen. Althans, als er geen 'mwah' voor het antwoord van de chauffeur had gestaan...
Om zeven a acht minuten voor half negen rende ik uiteindelijk de bus uit, de hal in en naar de balie. Da's het fijne van een kleine luchthaven; de hal is kleiner dan die van Utrecht Centraal. Ik hijgen, natuurlijk omdat ik met tassen had gerend maar ook voor een overtuigend 'mag ik nog mee' betoog. Baliedame bellen met collega's. 'Ja hoi, wat is het nummer voor gate nogwat?' Weer bellen. Nee, fout, weer iemand anders bellen. Ik had het idee dat hier een film aan de gang was waarbij de spanning zich opbouwde. Bij elk telefoontje werd ik een stuk nerveuzer, en ik begon al na te denken over latere vluchten. Suspense!
Eindelijk nieuws. Ik mocht niet meer mee, de boel is al dicht. Fuck. Spanning eraf, zorgenscenario erop. Maar ik kan wellicht op standby voor een vlucht naar Amsterdam, ruim een uur later. Okay, let's do that.
Ik kreeg dus een standby ticket, wat in principe inhoudt dat je gewoon je gebruikelijke ding doet voor die vlucht: tas droppen, wachten tot boarding time (ontbijt scoren bij Eat., in mijn geval) en dan naar de gate, alwaar je te horen krijgt of je mee mag. De daarop volgende vlucht naar Nederland was pas zondag, dus ik begon 'm alsnog goed te knijpen.
Uiteindelijk mocht ik mee: ik zat op de laatste stoel achterin het vliegtuig, hele ding vol, maar ik mocht mee. Mijn busritje naar huis vanaf Rotterdam Airport werd een treinreis vanaf Schiphol, en ik ben een paar uur later thuis gekomen, maar het was toch een verdomd rottig gevoel om niet te weten of je naar huis kan, of dat je opnieuw een hotel moet zoeken.
Mijn hele routine van 'even op de metro en dan klaar' is een beetje op de klippen gelopen. De les die ik er wel uit heb gehaald is: bouw vertraging in en check werkzaamhedeninformatie. Dat zijn dingen die ik altijd doe; ik bereid me 95% van de tijd tot op het bot voor op de complete reis, maar dit voelde teveel als 'normaal' en bij 'normaal' doe ik nooit aan planning. Fout dus. In plaats van drie metroritjes heb ik vier metro's en een bus genomen om net te laat aan te komen.
Overigens, kudo's voor VLM Airlines. Ik ben niet bij de balie al de deur gewezen en mij overboeken naar de latere vlucht naar Amsterdam was ook geen probleem, providing dat er plek was in het toestel. Allemaal heel vriendelijk gedaan, duidelijk uitgelegd en dat geeft wel een goed gevoel in zo'n situatie. Ik was al vaste klant, maar dat blijft dus nog wel even.
En de dagen in London? Top! De MySQL Conferentie was interessant, de MySQL Community Meetup achteraf was gezellig en de plaatsen waar ik daarna ben geweest maakten het een gevarieerde, vermoeiende en ook erg lange avond. In a good way, en dat geldt ook voor de FOK!meeting op vrijdagavond.
Prison Break op RTL
Zappen.blog: "Het is alweer bijna een jaar geleden dat RTL 5 voor het laatst een aflevering van Prison Break uitzond. De staking van de scriptschrijvers gooide roet in het eten. De makers kozen er niet voor om het derde seizoen dan maar af te raffelen, de opnames werden stilgelegd. Maar vanavond is het zo ver, Prison Break wordt hervat."Seizoen 3 van Prison Break is ingekort tot 13 afleveringen. In hoeverre er iets aan afgeraffeld is, is onduidelijk, maar het verhaal van seizoen 3 is grotendeels self-contained. Dat wil zeggen: in aflevering 13 is de Sona verhaallijn opgelost, op welke manier dan ook.
Ik snap de zinscombinatie in de quote overigens niet. De hervatting door RTL heeft niets te maken met de WGA staking; seizoen 3 is begin dit jaar bij Fox al afgerond, seizoen 4 heeft al een aantal afleveringen in de can, RTL had zo doorgekund. De reden om te stoppen met S3 en pas nu verder te gaan zal meer te maken hebben met eigen programmakeuzes.
Als je de serie via RTL volgt: geniet ervan. Seizoen 3 is, ook al heeft de basis van het verhaal geen logische kanten, een leuk seizoen. Het vierde seizoen is tot nu toe een stuk minder.
Palin @ SNL
NY Times: "Gov. Sarah Palin of Alaska made her point by going on “Saturday Night Live.” She proved she has a sense of humor at a time when the country is still debating whether to take her seriously as a potential commander in chief."De opening van SNL dit weekend was een klassieker. Naast Palins verschijning kwamen ook Alec Baldwin en Mark Wahlberg even langs voor een cameo, waarin op de achtergrond intussen Tina Fey bezig was haar Palin imitatie te doen. Origineel en grappig, en ongetwijfeld een pluspunt voor de Republikeinse campagne.
Voor een recap van de sketch, zie hier of zoek ergens op YouTube.
4 oktober
about:breuls
• zaterdag 04 oktober 2008 •
reageer
Het is Dierendag op Breuls.log, dus Gimli mag vandaag niet ontbreken.
Biden - Palin
Uit het nieuws
• zaterdag 04 oktober 2008 •
reageer
Bob Herbert (NY Times): "If Governor Palin didn’t like a question, or didn’t know the answer, she responded as though some other question had been asked."De columnist noemt Palin 'a smiling, bubbly vice-presidential candidate who travels in an alternate language universe'. En hoewel ze niet zo'n trainwreck leek tijdens het debat is Palin inderdaad nog steeds een raar vogeltje in het nest.
Unbreakable 2
Film
• donderdag 25 september 2008 •
1 reactie(s)
M. Night Shyamalan is een creatief filmmaker. Voordat hij iedereen teleurstelde met The Happening maakte hij films als The Sixth Sense en Unbreakable. Films waar je wat van vond, op een positieve manier, en met de bekende Shyamalan twist waar hij heel even het copyright op leek te hebben. Unbreakable was bijzonder, niet alleen om zijn twist, maar omdat het feitelijk over een superheld ging, over de wereld die doorgaans wordt beschreven door comics en de verfilmingen daarvan. De film was feitelijk een Heroes avant la lettre: een man (Bruce Willis) realiseert zich dat hij superkrachten heeft, maar trekt niet prompt een pak aan om daar iets mee te gaan doen.
Tussen Unbreakable en vandaag is het landschap van de superheldenfilm drastisch veranderd. In plaats van puur actie, licht vermaak en special effects hebben we nu films gezien waarin Peter Parker halverwege een film zijn pak aan de wilgen hangt om gewoon weer Peter Parker te zijn, waarin Bruce Wayne pas in de tweede helft van de film besluit om in de gedaante van Batman de misdaad te bestrijden. We hebben daarnaast series als Smallville, waarin Clark Kent stukje bij beetje toegroeit naar de persoon die wij kennen als Superman, maar dat zelfs na zeven seizoenen nog niet is, en waarin andere DC-helden pas in de latere seizoenen gedoseerd hun entree doen. En vergeet Heroes niet; waarin de hoofdpersonen zich bewust worden van hun superkrachten, maar - op enkele uitzonderingen na - verder niet bekend staan onder schuilnamen en waar niemand een kostuum draagt. En vergeet niet dat The Dark Knight zich in de IMDB 250 comfortabel tussen The Godfather, Pulp Fiction en The Shawshank Redemption heeft geschaard, omdat de makers het verhaal en de karakters boven actie en special effects hebben geplaatst.
Het zou daarom best eens tijd worden voor een tweede deel van Unbreakable. En laat M. Night Shyamalan daar nou al een tijdje aan zitten te denken:
I believe in that movie, I love that movie, and I should just go start writing the second one...I’ve still been thinking about it a lot and wonder if it’s too late... Unbreakable is the comic book thing I should do — I keep coming back to that.
(bron)
(bron)
Als we even stiekem hopen dat Shyamalan zijn touch niet verloren is zeg ik: doen! Een vervolg van een film als Unbreakable, in een landschap waar comichelden links en rechts van hun inkt worden ontdaan om de box office te spekken, zou een mooie aanvulling zijn op de collectie.
Stand on the right, walk on the left
Uit het nieuws
• donderdag 25 september 2008 •
1 reactie(s)
FOK!: "Omdat het gedrang bij de roltrappen op de stations de spuigaten
uitloopt gaat ProRail, beheerder van de roltrappen op de stations, dit
probleem aanpakken. In Amersfoort startte daarom vanochtend om 08.00
uur een proef met voetstapjes die de mensen duidelijk moet maken dat
zij rechts van de roltrap stil kunnen staan, zodat de gehaaste
medereizigers links in kunnen halen."Ik snap niet wat er zo moeilijk aan is: rechts staan, links lopen. Het is een verlengde van 'rechts aanhouden': als je de enige (of eerste) op de roltrap bent en je loopt of staat: doe dat dan aan de rechterkant. Wil je stilstaan, doe dat ook daar. In beide gevallen kun je links ingehaald worden. Ook al zo'n bekende verkeersregel.
Ik vraag me alleen af wat die voetstapjes voorstellen. Is het niet handiger om gewoon bordjes te plaatsen met de tekst 'rechts staan, links lopen'? In London gebeurt dat ook:
Daar staat dit of een vergelijkbaar bordje elke zoveel meter langs bijna elke roltrap in elk metrostation. Iets dergelijks, wellicht ondersteund door wat posters, lijkt me in Nederland ook niet zo moeilijk.
Villains!
Comic Book Resources: "There are so many "what the hell?" moments in this episode that may leave some fans cold."Heroes is terug. Met een bang. Het tv-seizoen is geopend.
BBC Radio op de iPhone
Web, Dev & Technology
• dinsdag 23 september 2008 •
reageer
BBC Internet Blog: "From today, you'll be able to listen to BBC radio programmes on demand on an iPhone or iPod Touch for up to seven days after broadcast."Dit is slechts een van de redenen waarom ik vind dat de BBC de laatste tijd goed bezig is. Heel gebruikersgericht, innovatief en heel open over hoe ze zaken aanpakken. En als dit specifieke nieuws buiten de UK ook geldt heb ik er nog wat aan ook.
Three Thousand
Vorig jaar werd, mede door de schrijversstaking, de remake van Bionic Woman voortijdig geannuleerd: na nog geen twee handenvol afleveringen besloot NBC dat het wel goed was en gaf het eindsignaal voor de serie. Het was hetzelde seizoen waarin de Knight Rider tv-film door NBC werd uitgezonden, om de animo voor een remake van die serie te peilen.
De film was niet geweldlig, maar beloofde wel mogelijkheden en dus zei ik: laat maar komen. En deze week is het zover. Na de tv-film is een nieuw productieteam samengesteld, met Gary Scott Thompson, die in het verleden betrokken is geweest bij de The Fast and the Furious films en de tv-serie Las Vegas, aan het hoofd. Comic Book Resources heeft een interview met hem:
"It’s boy and car save world. We
live in a different world than the original show. In the original show
it was, you know, a drug dealer here, a runaway there. We live in a
world now where there’s terrorism, where people are trying to destroy
and kill each other, and the stakes are a lot higher. So that’s what
we’re going to deal with."
Tegenwoordig kun je bij een beetje serie niet meer aankomen met een te simpel verhaal (zie Bionic Woman), en ik hoop dat Thompson en de zijnen dat hebben begrepen. Knight Rider is een legende, en het zou lullig zijn als ze een remake verkloten zodat ook deze het einde van het jaar niet haalt.
Knight Rider wordt woensdagavond uitgezonden op NBC.
2008 Primetime Emmy Awards
NY Times: "With so much of prime-time network television being taken over by so-called reality shows, it is no wonder that the big winners at the 60th Primetime Emmys — an awards show that mainly celebrates acting and writing — would hail from cable rather than from the broadcast networks."Dat verklaart ook waarom ik de meeste Emmy-genomineerden niet ken. Wel leuk dat 30 Rock zoveel prijs heeft gekregen. Die serie start binnenkort in Nederland op Comedy Central.
De complete lijst met winnaars vind je hier.
Weblog vernieuwd
Breuls.log
• zondag 21 september 2008 •
4 reactie(s)
Eens in de zoveel tijd realiseer je je dat je weblog saai wordt. Niet alleen omdat je veel minder dan vroeger schrijft (ooit deed ik 15 posts op een dag, nu is het eerder andersom), maar ook omdat je het uiterlijk zat bent. Ik heb in de afgelopen maanden dan ook al af en toe wat zitten tweaken aan de layout. Lettertype hier anders, plaatje daar bijgewerkt, je kent het wel. Maar daar werd het alleen maar lelijker van. Het werd gewoon tijd voor een nieuwe layout. En die is er nu, ruim drie jaar na de vorige omkat. Na oranje, rood en groen is het nu tijd voor.. weer rood. En nog dezelfde tint als de vorige ook, geloof ik. Wat er voornamelijk veranderd is, naast de kleur, is de indeling: de hoofdcontent laadt nu als eerste, zodat traagheden bij Flickr niet meer leiden tot een halve site. Ook is de contentkolom nu breder, zodat ik gewoon fullsize (lees: 500 pixels breedte) fofo's in de posts kan verwerken. En over foto's gesproken: de Flickr kolom is verbreed en laat nu de 10 meest recente foto's zien, in plaats van een random selectie. Verder heb ik een eigen Twitterfeed geschreven die een mooiere opmaak toelaat dan de Javascript-widget. Oh, en ik heb allerlei andere rommel uit de layout verwijderd, zoals Google Reader links (ik gebruik al maanden geen GR meer), een lijstje met 'favo' websites die ik zelf nooit meer bezocht en wat oude interne links.
Het resultaat: een meer cleane layout. Hopelijk beter en prettiger leesbaar en meer geschikt om gewoon af en toe een lapje tekst op te dumpen. En met mooiere fonts, al heb ik heel dwaas gekozen voor een font dat Windows en Linux niet standaard hebben, dus daar ga ik nog iets in wijzigen, vermoed ik.
De grootste wijziging zit overigens diep van binnen. Breuls.log heeft sinds 2002 gedraaid op een verzameling scripts die samen een best redelijk stukje weblogsoftware vormden. Het deed wat ik wilde en daar bleef het bij. Sinds oktober vorig jaar is m'n andere en meer serieuze software Replique, die in hoofdzaak beoeld is om een forum te ondersteunen maar stiekem veel meer kan, voorzien van de mogelijkheid tot het toevoegen van plugins. Zonder je met de details te vermoeien houdt het in dat je je eigen applicaties op Replique kunt bouwen door een plugin-pagina als hoofdpagina in te stellen en vanaf daar alle navigatie zelf te regelen.
Omdat de Breuls.log-software losjes gebaseerd was op Replique 0.1 en daarna in min of meer gelijke mate meegegroeid was het vervolgens heel eenvoudig om de relevante delen van die codebase als plugin in Replique te steken. Dus dat heb ik gedaan. Deze weblog draait daarom vanaf nu op Replique, zij het dat alle weblogcode non-Replique is, maar het idee is dat die grens over de komende maanden steeds meer gaat vervagen. Ik zal meer native Replique code gaan gebruiken als vervanging voor de losse scripts, en daar zul je ook dingetjes in de layout van merken. Zie dit dus als een begin van de verbeteringen.
Tot slot nog iets over de wijzigingen: de anti-spamvraag bij de comments zal vanaf nu een poging doen te onthouden dat je een 'echte bezoeker' bent, en je de volgende keer niet vragen weer antwoord op een domme vraag te geven. Zo hoop ik de overlast een beetje te beperken. En bovenaan de pagina staan twee gekleurde blokjes, die met een klik het kleurenschema van de site kunnen aanpassen. Ik wil daar nog meer kleuren aan toevoegen en ook zorgen dat je een cookie krijgt toegeworpen als je van kleur wisselt, zodat je bij een volgend bezoek dezelfe kleur krijgt.
En dan echt tot slot: de foto's in de bovenrand van de site zijn deze twee:
Voor de rode layout: Het Millennium Centre in Cardiff, Wales.
Voor de blauwe layout: Canary Wharf in London.
Update: hoe mooi 'American Typewriter' als font ook is, ik heb het eerste alternatieve font gewijzigd naar Verdana. Dat was eerst Mono, maar die is te rommelig qua aanblik. Voor een mooier font; neem een Mac (of sprokkel ergens die Typewriter op). ;)
We zijn er nog niet
Web, Dev & Technology
• zondag 21 september 2008 •
reageer
Een jaar geleden: "weet je nog, dat je helemaal via van die obscure sites moest gaan zoeken naar afleveringen van je favoriete serie?"Ik had het onlangs op Twitter met een paar mensen over Apple TV en dat dat, omdat het iTunes-gestuurd is, nog niet zoveel zin heeft in Nederland. Je kunt immers nog geen films en series via de iTunes Store halen en moet dus zelf nog rommelen om je video's in iTunes en op Apple TV te krijgen.
Wanneer bereikt deze vooruitgang ons kikkerlandje nu eens?
Lang leve het Suikerfeest
Uit het nieuws
• zondag 21 september 2008 •
reageer
FOK!: "Veel scholen hebben besloten hun deuren te sluiten tijdens het Suikerfeest om hiermee aan de behoeften van hun leerlingen met een islamitische achtergrond te voldoen. Zij doen dit terwijl opiniemakers en politici zich nog aan het beraden zijn of het Suikerfeest een nationale feestdag moet worden.""Och, waarom niet" denk ik dan. We hebben in Nederland een hele rits feestdagen, waarvan de meeste een Christelijke achtergrond hebben. Aangezien Nederland allang niet meer een puur Christelijk land is (waarmee ik bedoel: ga jij wel eens naar de kerk? -- de kans is groot dat je nee zegt), is het raar dat de meeste officiële feestdagen bij een specifieke religie horen.
Mijn idee is; aangezien dat wat mij betreft een win-win situatie is: lever Pinksteren in (serieus, wie viert dat nog?) en maak van het Suikerfeest een vrije dag. Niemand levert zo een vrije dag in en de Moslims in ons land hebben een eigen, niet-Christelijke feestdag waarop ze sowieso vrij hebben. Iedereen blij!
Mobile only
Uit het nieuws
• zondag 21 september 2008 •
4 reactie(s)
NY Times: "Still have a landline? You’re showing your age. The young, hip, cool
people have cellphones only, and that is bad news for traditional phone
providers. In a survey of Internet users, JupiterResearch found that 12
percent “do not subscribe to fixed voice service, and nearly two-thirds
of them are ages 18 to 34.”"Zou dit in Nederland ook gelden? Ik heb zelf een vaste lijn omdat die gebundeld is met mijn ADSL-abonnement. Er zit geen telefoontoestel op de lijn aangesloten. Ik bel dus puur mobiel en heb totaal niet te behoefte aan een extra toestel en nummer bij mij thuis.
Ben ik daarmee een gemiddelde Nederlander of nog een van de weinigen?
The Flip
Web, Dev & Technology
• zaterdag 20 september 2008 •
reageer
David Pogue (NY Times): "You turn it on, and it's ready to start filming in two seconds. You
press the red button once to record (press hard -- it's a little balky)
and once to stop. You press Play to review the video, and the Trash
button to delete a clip."Dat is in een notedop, nee, dat *is* de handleiding voor de Flip, een rete-eenvoudige videocamera die een uur aan video op z'n schijf kan opslaan en best een goede video oplevert (check de review video voor een goed voorbeeld). Wat een hebbeding!
Hyves website van 2008
Web, Dev & Technology
• donderdag 18 september 2008 •
reageer
Vandaag werd op de Emerce eDay de Website van het Jaar 2008 bekend gemaakt, een verkiezing die al enige jaren loopt en waarvan de winnaars van de vorige twee jaren Zylom en Google waren. Ik ken Zylom niet, maar blijkbaar waren ze in 2006 erg populair.Ik was vanmiddag even bij de prijsuitreiking aanwezig (die volgde op een overigens erg interessante keynote van Lawrence Lessig) en verbaasde me over hoe snel de uitreiking er doorheen werd gejaagd. Google 3, Marktplaats 2 en Hyves op de nummer 1 plek. Tot ziens allemaal. Geen woord over wie de winnaars waren in de 14 categorieën die de verkiezing ook nog kende, behalve dat ze bij wijze van aftiteling even op het scherm werden getoond.
En dat doet me afvragen wat eigenlijk het nut van deze verkiezing is. Het zou een goede blik op het weblandschap kunnen bieden: de genomineerden geven in theorie aan welke sites er op dit moment 'leven' bij het Nederlandse internetpubliek. Althans, aannemende dat de nominaties afkomstig zijn van het publiek en niet door een kleine redactiegroep zijn gekozen. De winnaar daarvan is vervolgens de populairste site van het jaar.
Maar is dat het ook? De verkiezing heet "website" van het jaar. Niet "beste website", "populairste website" of een meer doelgerichte categorisering, maar "website". Doordat de winnaar wordt bepaald door het publiek zal het wel bedoeld zijn als "populairste" website. En dat is dan in dit geval Hyves, wat niet zo gek is: doordat ze een groot publiek aanspreken, goedbezocht zijn en, inderdaad, erg populair, is dat een verdiende winst. Echter kun je je dan nog steeds afvragen wat je ermee moet. Hyves weet zelf ook wel hoe populair ze zijn, en een prijsuitreiking draagt niet enorm bij aan dat besef bij een groter publiek. Ook voor de nummers 2 en 3 is de winst een open deur: Marktplaats en Google zijn begrippen en daarmee logische stemmentrekkers.
De populairste website dus. Of de website die de meeste stemmen heeft gekregen omdat de stemmende internetters minder bekend zijn met de andere genomineerden. Ik mis een onderbouwing. "Dit is de website van 2008, want ...". Ik mis, kortom het nut van deze uitreiking, anders dan dat het een gelegenheid voor Emerce is om zichzelf in de kijker te spelen.
Obama/Santos
Uit het nieuws
• maandag 15 september 2008 •
reageer
BBC News: "The Obama v McCain race for the White House has been run before -
NBC's The West Wing pitted a charismatic, non-white Democrat against a
maverick, experienced Republican."Zat er toevallig van de week aan te denken seizoen 7 van The West Wing weer eens te kijken. Past leuk binnen de actualiteit.
Nederland is snel
Web, Dev & Technology
• zaterdag 13 september 2008 •
reageer
NY Times: "Sweden and The Netherlands have the
best performing broadband Internet connections in Europe,
helped by investments in high-speed fiber-optic links and
upgrades to cable TV networks, a study found."Werelwijd staan we op 3 in de ranglijst. Best netjes!
September, TV-maand
NYtimes: "The most-talked-about premiere of the fall may be… a 34-year-old series."September is de maand waarin de tv-zenders hun programmeringen weer herstarten en voorzien van nieuw, fris materiaal en oude successen. Ik ben zelf niet zo'n fan van het gemiddelde Nederlandse aanbod (reality, talentenjachten, docu-reality, Bekende-Nederlanders-incrowd, om een paar voorbeelden te noemen) en pluk daarom voornamelijk de krenten uit de pap bij de Amerikaanse zenders.
Op dit moment is het qua seizoensstart nog rustig: NBC heeft z'n donderdagavond-lineup (The Office, 30 Rock, My Name is Earl en de nieuwe sitcom Kath & Kim) nog niet gestart, CBS heeft de tegenhanger op maandag (The Big Bang Theory, How I Met Your Mother, Two and a Half Men) nog niet gestart en de meeste 'blockbusterseries' (Heroes, 24, House, de CSI's, Desperate Housewives, etcetera) beginnen eveneens pas aan het einde van de maand. Alleen Prison Break en Terminator zijn al terug, en JJ Abrams' nieuwe avontuur Fringe heeft net een aflevering gehad (alledrie series van Fox), plus nog een paar losse flodders op de andere zenders.
Dus het is nog rustig. Maar zoals gezegd, het komt langzaam op gang. En dankzij het door de WGA-staking volledig in de soep gelopen seizoen '07-'08 is de enthousiaste kijker eager om er weer voor te gaan zitten. NBC speelt hier met Heroes goed op in door in promo's te verkondigen dat "the nine month wait" voorbij is. Want ja, zolang is het sinds het einde van het vorige Heroes-seizoen.
Aanstaande zaterdag is de terugkeer van een vast element in de NBC-programmering: Saturday Night Live. De sketch-show (waarvan ik graag een Nederlandse versie zou zien trouwens) leeft zich in verkiezingstijd helemaal uit op de kandidaten met in het vorige seizoen veel sketches over Hillary Clinton en Barack Obama. Vanaf deze week gaat dat vrolijk door, maar dan met Obama en Sarah Palin. En Obama's rol wordt komende zaterdag niet (alleen) door een van de acteurs vertolkt, maar door de senator zelf. Niet verbazend overigens, want Obama is al maanden de favoriet in de media.
Andere hoogtepunten in de komende weken zijn naar mijn idee de terugkeer van House (aanstaande dinsdag), Smallville (aanstaande donderdag), Heroes (maandag de 22e in een thema-avond), Chuck (de maandag erop), Pushing Daisies (1 oktober) en bovengenoemde comedy-avonden van NBC (25 sept) en CBS (22 sept) (oh, en waarom hebben we die in Nederland eigenlijk niet?). Daarnaast ben ik benieuwd of Knight Rider de laaggespannen verwachtingen na de tv-film van vorig seizoen weet goed te maken (en dus weet te voorkomen dat de goede Knight Rider naam verpest wordt) en of de Amerikanen met Life on Mars een klassieke fout maken door het van de BBC overgenomen concept teveel te Amerikaniseren of het juist enorm verbeteren om diezelfde reden.
En dan hebben we het alleen nog over het begin van het seizoen! Waar kijk jij naar uit, de komende maand?
Beste Tele2
about:breuls
• woensdag 27 augustus 2008 •
2 reactie(s)
Jullie huis-aan-huis reclamecampagne he? Je weet wel, die waarbij jullie doen alsof je iemand geadresseerd een brief stuurt? Met dat krantenknipsel van een Tele2-advertentie en dat ansichtkaartje? Bedrukt met een "Hoi lieverd, deze advertentie vond ik in de krant, xxx Mama"?Die vind ik niet leuk. Mijn moeder is al vier jaar dood.
Eikels.
Kijktip: Ashes to Ashes
Life on Mars was een serie waarvan in het begin niet helemaal duidelijk was in welk genre je deze moest plaatsen. Doordat de hoofdpersoon (gespeeld door John Simm) na een ongeluk in het Manchester van de seventies terecht komt en hem niet duidelijk was hoe dat kwam, vroeg je je als kijker ook af: is hij door de tijd gereisd? Ligt-ie in een coma? Of is hij gestoord? De clou werd al snel duidelijk, en de sci-fi serie was ineens niet meer zo sci-fi: we waren twaalf afleveringen (samen twee seizoenen) lang getuige van de fantasiewereld van Sam Tyler (wiens achternaam overigens afkomstig is van Rose Tyler, nog zo'n Brits drama-icoon) die, spoiler alert, inderdaad in een coma lag. In deze wereld was hij, net als in zijn eigen leven, politie-rechercheur, en zijn moderne politiekennis gaf een mooi contrast met de werkwijzen uit de jaren '70.Een van de populairste factoren van Life on Mars was DCI Gene Hunt, Sam Tylers baas in de seventies-droomwereld. De macho, brute agent, onverschrokken rechercheur, gespeeld door Philip Glenister, was al snel een van de meest geciteerde figuren uit de serie, en het was eigenlijk zonde om na het eindigen van Tylers verhaal ook afscheid te moeten nemen van Hunt en zijn hulpjes op het bureau.
Dus: Life on Mars kreeg een vervolg. Omdat Sam Tyler geen optie meer was (volgens de makers en Simm was het verhaal wel klaar), werd het vervolg feitelijk een spinoff. Net als de oorspronkelijke serie werd deze vernoemd naar een David Bowie nummer: Ashes to Ashes. Hierin zien we Alex Drake (Keeley Hawes), psychologe voor de Londense politie, die Tylers zaak onderzoekt. Ze heeft dossiers vol met beschrijvingen van hoe hij tijdens zijn coma zichzelf bezighield, en begrijpt, net als wij kijkers, wat Tyler heeft meegemaakt. Met deze achtergrondkennis komt ze echter zelf in een vergelijkbare situatie: ze krijgt een kogel door haar hoofd. Althans, dat denkt ze, want wanneer ze na het wellicht dodelijke schot wakker wordt bevindt ze zich in de jaren '80.
Direct is ze zich bewust van de situatie: ze ligt in coma, of ze bevindt zich in de seconden tussen kogelinslag en de dood, of iets in die richting. Wat ze moet doen is haar mentale staat onder controle krijgen; vat krijgen op het fictieve leven om zo haar bewustzijn in het echte leven terug te krijgen. Alleen zo kan ze terugkeren naar het heden en haar dochter weer zien.
Ashes to Ashes maakt vanaf het begin duidelijk wat de situatie is: geen getijdreis, geen vreemd mysterie: Drake is neergeschoten en wat we zien is haar fantasie. Deze fantasie plaatst haar enkele weken voor de dood van haar ouders. Zij waren beiden advocaten en kwamen om het leven door een autobom. Een tragedie die ze als kind van dichtbij meemaakte. Al snel besluit ze dat die gebeurtenis verbonden is met haar 'verblijf' in de eighties, waarop ze tussen haar werk met, jawel, Gene Hunt, haar tijd vult met het oplossen van deze 'zaak'. Haar bewustzijn van de situatie en haar nuchtere houding ten opzichte hiervan maakt haar een apart figuur; ze begroet haar collega's met de groet "hello imaginary constructs" en mijmert soms hardop over hoe de boel in elkaar steekt. Daarnaast is ze psychologe en zo geeft ze haar kijk op de politiezaken die in elke aflevering moeten worden opgelost.
Zoals Life on Mars een beeld gaf van de jaren '70, zo is Ashes to Ashes een portret van de jaren '80. De kleding, auto's (can you say DeLorean?) en karakters zijn allemaal typisch eighties, net als de politieke issues die in haar fantasiewereld spelen. En net als Life on Mars is de serie aangekleed met muziek uit die tijd. Alleen dat maakt de serie al het kijken waard. En als je daar niet genoeg aan hebt: Philip Glenister zet weer een geweldige Gene Hunt neer, mooi aangevuld door de geëmancipeerde Drake als zijn directe assistent bij de recherche.
Ashes to Ashes heeft 13 afleveringen in seizoen 1. Da's er al een meer dan de moederserie in totaal, en een tweede seizoen wordt volgend jaar door de BBC uitgezonden. Tot die tijd kun je op de Nederlandse tv het eerste seizoen nog even zien: de NPS begint vanavond met de eerste aflevering.
Helaas verwart de NPS primetime met bedtime: de uitzending begint om tien over half twaalf in plaats van, zeg, half negen. Maar Life on Mars had last van hetzelfde euvel, dus we schuiven dit op de hoop van series die door Nederlandse opmroepen worden verwaarloosd.
De Amerikaanse zender ABC start overigens op 9 oktober met de USA-remake van Life on Mars. In deze serie belandt de hoofdpersoon in het New York van de jaren '70. Ook hebben de makers, met toestemming van de Britten, het verhaalconcept iets aangepast. Hierop kom ik vast t.z.t. wel terug.
Gezien: Pushing Daisies
Media
• woensdag 20 augustus 2008 •
1 reactie(s)
Het televisieseizoen 2007-2008 kende veel nieuwe series: Bionic Woman, New Amsterdam, Terminator, Back To You, .., weet je wat, ik ga ze niet allemaal opnoemen. Ik richt me even op een specifieke serie: Pushing Daisies.
Een serie die oorspronkelijk aan mijn aandacht was ontsnapt: ik zat al lang en breed te mokken om het geleidelijk tot een halt komen van het tv-seizoen door de WGA-staking, toen ik iemand over Pushing Daisies hoorde, en er ging een belletje rinkelen dat ik er vaker over gelezen had. Kijken dus!
Het concept van Pushing Daisies is simpel: de hoofdpersoon, Ned (Lee Pace), kan dode mensen, dieren en planten tot leven wekken door ze aan te raken. Da's leuk! Twee bijwerkingen echter: nogmaals aanraken betekent: opnieuw dood, voorgoed. En als de tot leven gewekte langer dan een minuut blijft leven gaat er ergens in de buurt iets of iemand anders dood.
In de pilot zien we hoe dit simpele concept leidt tot de setup voor Neds relatie met de twee andere hoofdpersonen: hij werkt samen met Emerson Cod (Chi McBride), een chagrijnige privedetective met wie hij moorden oplost door het slachtoffer te ondervragen. En in de pilot wekt hij zijn jeugdliefde Chuck (Anna Friel, van wie je niet vermoedt dat ze stiekem Brits is) tot het leven. In eerste instantie om haar moord te onderzoeken, maar nadat hij haar niet binnen een minuut weer opnieuw heeft aangeraakt besluit Ned dat ze blijft leven. Een moeilijke situatie; want de twee mogen elkaar nooit meer aanraken of zij zal sterven.
Alsof dat nog niet alles is, draagt Ned nog een donker geheim met zich mee. Als kind wekte hij zijn overleden moeder weer tot leven, waarop, na een minuut, Chucks vader ineens dood neerviel. En alsof dat nog niet genoeg is raakte zijn moeder hem die dag nogmaals aan. Resultaat: twee dode ouders. Een donkere dag, maar Chuck is zich onbewust van de oorzaken van de gebeurtenissen.
Pushing Daisies laat zich vertellen als een soort sprookje. De verteller (Jim Dale), met een licht ironische ondertoon, vertelt over Neds jeugd en zijn heden, naait scenes aan elkaar ("the facts where these") en zorgt, samen met de opzettelijk onrealistische presentatie van decors en sommige personages voor een sfeer die de serie de meest onderscheidende van het vorige tv-seizoen maakte. De verhalen in het eerste seizoen zijn voornamelijk het oplossen van markante moorden, vermengd met de rode draad van het stiekem tot leven gewekte meisje en de jongen die verantwoordelijk is voor de dood van haar vader. In deze rode draad herkennen we in de bijrollen ook Kristin Chenoweth (The West Wing) en Ellen Greene (Litte Shop of Horrors, Heroes).
Door de originele benadering, de leuke karakters en de kurkdroge humor is Pushing Daisies een blijvertje. Seizoen 1 (door de WGA staking blijven steken op 9 afleveringen) is gisteren in Nederland begonnen op Net5, seizoen 2 begint op 1 oktober op ABC.
Lowlands baby!
Op dit moment gaat het festivalterrein open, dus eigenlijk ben ik een beetje laat. Maar boeie, over een paar uur wandel ik hetzelfde terrein op en maak ik me drie dagen nergens druk om.Als mijn motivatie (en de accu van mijn telefoon) het toelaat wordt mijn Flickr voorzien van een paar mobiele foto's, en kun je op mijn Twitter (ook te lezen hier rechts op de pagina) voorzien van wat updates. Maar hey, het is allemaal relaxen en genieten dit weekend, dus misschien heb ik daar wel helemaal geen zin in dit weekend. ;)
Het schijnt goed weer te worden, maar na twee jaar geleden modderpoelen te hebben ontweken heb ik toch braaf mijn regenlaarzen ingepakt en ben ik overal op voorbereid.
Zin in!
Tweets
Hm, BBC Three zendt vanavond It's Coming van Heroes uit. Daarmee lopen ze nog maar twee dagen achter op NBC. » 12 uur geleden
Smakelijk gelachen om the Big Bang Theory :) » 12 uur geleden
Ik verhuis mijn mac naar de woonkamer. Tijd voor wat fijne tv: House, Terminator... misschien nog een sitcom.. » 14 uur geleden
Wat zijn die breaks in de Bright RSS ineens? » 14 uur geleden
UPC verhoogt 't tarief voor tv met 2 euro per maand. Woei. Geen idee wat ik nu betaal, dus het zal wel. :D » 14 uur geleden
Waarom kan ik m'n Mac niet gewoon met een toetsencombi locken? Dat geouwehoer met een screensaver steeds. » 22 uur geleden
*beweegt muis naar hoek van scherm. Geen screensaver. Is 't weer kapot. :{ » 22 uur geleden
Pfrt, mijn wireless toetsenbord viel ineens uit. Paniek, want zonder toetsen geen werk. » een dag geleden
Chuck maakt een verwijzing naar Vogon poetry. Wat een heerlijke nerdy show. » gisteren
VMware Fusion bijgewerkt. Heb nu vloeiende integratie tussen Mac OSX en de Ubuntu virtual machine :) Lovely. » eergisteren
*RATMen op Radio 1 » eergisteren
De titel van Sacha Baron Cohens nieuwe film past niet eens in een Tweet :D foknieuws.nl/... » eergisteren
Om. Niet op. » eergisteren
*moet lachen op BuhDumTsh.app » eergisteren
En jij bent?
Ik ben Peter Breuls, webontwikkelaar, sysadmin en enthousiaste digi-creatieveling. Ben werkzaam als administrator voor FOK!,
ontwikkelaar voor SIM en eigenaar/ontwikkelaar van Replique. Je kunt me vaak vinden in de bioscoop, bij een goed bandje of in de kroeg.
Heb je een interessant webproject? Kom maar op! Ik ben overal voor in.
Zoek en gij zult vinden
Badges & logo's
