FOK!review: "Cold War is een goed voorbeeld van hoe je een oud Doctor Who-monster kunt herintroduceren en vernieuwen. Niet alleen zag deze Ice Warrior er beter uit in zijn moderne pak en zijn bijvoorbeeld de handen minder lomp, het is ook de eerste keer dat we zien wat er onder het pak zit."

Op het International Film Festival Rotterdam heb ik dit jaar maar één film gezien. Het festival ging dus weer grotendeels aan me voorbij, tot het laatste moment, waarop ik dacht "nou, dan ga ik maar naar die ene film". Die ene film was Spring Breakers, over jongeren die naar Spring Break gaan, "of zoiets". Mocht het tegenvallen, dan was het altijd nog een film met zon, zee strand en dames in bikini. Kan niet missen.

Het bleek een prima film te zijn: een beetje alternatief in de vertelstijl, wat anders gefilmd dan je gewend bent van Amerikaanse films maar juist daarom interessant. Ja, inderdaad, leuk die bikini's, maar de film zelf was eigenlijk ook gewoon de moeite waard.

Vanaf deze week draait-ie in de reguliere roulatie in de bioscopen. In Rotterdam draait-ie in zowel grote als kleine bioscopen, dus dat zal in het hele land wel zo zijn. Twijfel je nog? Check dan mijn FOK!review.

Ons voornemen, bij FOK!, om meer tv-reviews te gaan doen werd direct mooi ondersteund door HBO, die voor het nieuwe seizoen van Game of Thrones een persvoorstelling hield. Dat deden ze vorig jaar ook, en toen heb ik een soort seizoenspreview op basis van de twee vertoonde afleveringen geschreven. Dit jaar werd slechts de eerste aflevering vertoond, maar dat gaf me wel de kans om ruim de tijd te hebben voor de review.

Terwijl ik aan het schrijven was vond een fansite het intussen nuttig om iets over het plaatsvinden van de persvoorstelling an sich te schrijven. En foto's te maken, waardoor ik mezelf ineens terugvond op Winteriscoming.net. Grappig. Gelukkig doen fansites dat niet bij elke persvoorstelling die ik bezoek. ;)

Deze trailer lijkt erg officieel, maar schijnt gewoon fan-made te zijn. Maakt echter niet uit. Hij is epic, draait volledig om de Doctor en zijn 50th anniversary en maakt me nog meer excited om eind november de jubileumspecial te zien. Doctor WHO?

Bij FOK! zijn we onlangs begonnen met een bescheiden pilot: hoe bevalt het (onszelf en de FOK!kers) als we meer aandacht besteden aan tv-series? We besteden die aandacht in de vorm van reviews. Niet (alleen) per seizoen, maar per aflevering, zoals op bekende tv-websites ook gebeurt. Tot nu toe hebben we een review of 15 gedaan, met wisselende reacties, en ikzelf heb het op me genomen om wat te schrijven over Doctor Who, dat sinds 30 maart weer terug is.

Op de aflevering van 4 mei na, die valt in een weekend waarin ik geen gelegenheid heb om de aflevering direct te kijken, probeer ik elke aflevering binnen 24 uur (maar het liefst binnen 2 uur) gereviewd te hebben. De eerste twee reviews zijn al geweest en er volgen er dus nog vijf of zes in de komende weken. 

Review van Doctor Who 7x07: The Bells of Saint John.

Review van Doctor Who 7x08: The Rings of Akhaten.

Als de pilot bevalt worden toekomstige afleveringen van Doctor Who ook gereviewd, mogelijk door ondergetekende.

Dit is mijn foto van de TARDIS. Nouja, van een TARDIS. Het is natuurlijk gewoon een prop, vermoedelijk van de BBC. Deze stond in de entreehal van London Comic-Con in oktober vorig jaar. Het is best tof om een TARDIS van dichtbij te zien; immers, de TARDIS is een geweldig ding. Mythisch, bijna.

Over Doctor Who gesproken: de serie vervolgt deze zaterdag z'n zevende seizoen en omdat 2013 de vijftigste verjaardag is, ga ik de serie voor FOK! volgen. Dat wil zeggen: ik ga naast films nu ook televisie reviewen, en ik begin met Doctor Who (okay, da's onzin. ik begin met Game of Thrones, want de review van aflevering 1 van seizoen 3 ligt al klaar, maar die van Doctor Who gaat eerder live). Om dat alles in te leiden leek het me prettig om de serie eens toe te lichten in een special voor de FOK!frontpage. Veel mensen kennen de serie namelijk helemaal niet, al is de bekendheid wel aan het groeien.

De special kostte me een paar dagen om in elkaar te draaien, omdat ik er zonodig een ding van 3300 woorden van moest maken: Doctor Who: an introduction to time and space. Als je niet zo goed weet wat de serie is, of wat je ermee aanmoet, begin gewoon eens bij dat artikel. En kijk vanaf zaterdag met me mee naar de nieuwe afleveringen op BBC One. Het wordt leuk, I promise!

Sightseers: "Tina en Chris, een stel van in de dertig, gaan samen op vakantie. Ze kennen elkaar een paar maanden en trekken er een weekje op uit met een caravan om een aantal plaatsen te gaan bekijken. Leuke plaatsen, zoals een trammuseum, of een potloodmuseum, of een ruïne van een klooster. Good clean fun voor het gehele gezin. Gezellig, met de caravan."

Geen topfilm, maar wel geinig. Te zien in je lokale filmhuis.

Wat gaan wij in 2013 zien?: "Er zijn twee superhelden die bovenaan m'n lijstje van favorieten staan: Batman en Superman. Batman omdat hij een figuur is waarover je hele diverse en hele goede verhalen kunt vertellen. Bewijs daarvan is te vinden in een aantal geweldige comics en qua films hoef ik je niets te vertellen. De andere, Superman, is een favoriet omdat hij naar mijn idee de grootste held is. Als figuur, als personage. Hij is iemand met superkrachten, wat natuurlijk al best tof is, maar ook gauw erg vervelend kan worden.

Nee, de kracht van Superman is, hoewel het anders lijkt, alles behalve fysiek."

Op FOK!film hebben een aantal collega's en ondergetekende beschreven wat wij dit jaar niet willen missen in de bioscoop. Het zal weinig mensen verbazen dat ik in het jaar waarin een nieuwe Superman-film uitkomt, geschreven door David Goyer en Christopher Nolan en geregisseerd door Zack Snyder, ik voornamelijk daar naar uitkijk. Je bent immers een comic geek of je bent het niet.

Soms is het hier thuiskomen in een sprookjesachtige omgeving.

Gimli
* 6-9-2005 - † 16-1-2013

Dit was Gimli. Mijn maatje. Hij woonde bij me sinds 28 januari 2006 en is gisteren overleden. Hij was ziek.

Nadat ik merkte dat hij een aantal dagen achter elkaar een verminderde eetlust had heb ik Gimli op 21 december naar de dierenarts gebracht. Deze zag dat hij een ontsteking bij zijn kies had, en besloot de kies te verwijderen om erger te voorkomen. Dat was niet ongewoon bij hem; ruim een jaar eerder waren andere kiezen al verwijderd. Hij had gewoon een slecht gebit. Hij at niet, omdat het pijn deed.

Maar naast de ontsteking zat ook een zwelling, dus daar is een stukje weefsel van afgenomen voor onderzoek. Een week later kreeg ik het bericht dat de zwelling een tumor was. Een plaveiselcarcinoom. Toen ik een week daarna bij een katten-oncoloog was legde hij me uit dat-ie niet zoveel kon doen. Er waren twee behandelingen mogelijk: de ene was chemotherapie en zou zijn leven met een paar maanden kunnen verlengen, waarna hij alsnog zou overlijden. De andere zou waarschijnlijk niet eens de tijd krijgen om zijn werk te doen, en had dus geen zin.

Ik verliet de specialist met de wetenschap dat ik Gimli enkele weken later zou moeten laten inslapen, als hij te ziek zou zijn geworden. Wanneer dat zou zijn, was aan mij, maar ik hoopte nog een maandje of iets meer van hem te kunnen genieten.

In de afgelopen bijna twee weken heb ik nog een beetje mogen genieten van m'n knuffelbeestje. Hij at af en toe iets, mede omdat ik hem een pijnstiller kon geven. Hij bleef echter last houden van zijn gebit, tijdens en na het eten, en daarnaast was de wond van de kies niet geheeld en bleef dus bloeden. De tumor groeide bovendien zo snel dat zijn bek niet meer sloot, dus hij lekte constant bloed.

Afgelopen weekend vond ik het teveel worden. Hij had teveel last, at te weinig, was te stil. Hij leek niet de hele tijd zo ziek, maar was minder opgewekt dan hoe ik 'm ken. En dus was het in minder dan een maand nadat hij ziek werd, tijd.

Gisteren heeft Gimli bij zijn dierenarts de injecties gekregen om zijn leven te beëindigen. Het was gebeurd in minder dan een kwartier; hij viel op mijn schoot in slaap en overleed kort erna.

Gimli was lief, ondernemend, eigenwijs, knuffelig, vrolijk en stoer. Hij was een leuk maatje. En ik ga hem missen, maar ik heb van hem genoten. Bedankt, Gimli!

Als Game of Thrones zich in Rotterdam zou afspelen, zou de openingsleader er zo uitzien:

Via LokalHeroz, via Studio Analoog.

In november werd bekend dat er deze week een eerste volledige trailer voor Man of Steel zou verschijnen en warempel, daar istie! 

De trailer toont een aantal mooie zaken, zoals fragmenten uit Kal-Els jeugd, scènes met Pa Kent en de algemene toon lijkt aan te sluiten bij wat ik ervan hoopte toen ik voor het eerst hoorde dat Team Dark Knight (Nolan/Goyer) bij de film betrokken was: een beetje ruw, realistisch, niet zo fanboy-verheerlijkend als Bryan Singers Superman Returns uit 2006. Maar tegelijk ook weer een mooi cool Superman-moment met zijn opstijg- en vliegscène. Zack Snyder staat aan het roer van de film, wat een garantie lijkt voor mooie beelden (en wat overmatige slow motion, maar daar kijken we wel doorheen).

De film komt uit in de zomer. Tot die tijd zal er genoeg aan promotie worden gedaan, maar deze is alvast in de pocket. Zin an!

Nu ik een telefoon met een panorama-functie heb (ja, die ene) wil ik er ook mee spelen. Dus: hier is een foto van een wolk boven de stad. Hiep hoi!

Mooi plaatje zo, boven de stad.

Het is nooit erg om na een weekendje Portugal direct door te gaan naar de tropen. Zeker niet als de plaats van bestemming Dushi Curaçao is!

Ben half oktober even anderhalve week wezen bijtanken. Lekker relaxen, genieten van de happy hours en kijken hoe het eiland er nu bij ligt. De conclusie: niet veel anders dan toen ik er woonde.

De foto's zijn onderdeel van deze fotoset op Flickr.

Eén van de leukigheden van werken bij SIMgroep is dat we af en toe met z'n allen wat leuks gaan doen. Bij voorkeur in het buitenland. Mijn maand van vakanties begon afgelopen weekend met een tripje naar Albufeira, Portugal.

Ik heb bijzonder weinig foto's, maar ze staan allemaal op Flickr.

Wil je ook 's mee? We hebben nog vacatures!

Kijk nou! Een hele nieuwe layout voor Breuls.log!

Toen ik bijna tien jaar geleden begon met deze website, zonder precies te plannen dat ik er een weblog van ging maken, bouwde ik dit op een setje scriptjes die het schrijven van teksten en het tonen ervan zo ongeveer nog maar net konden ondersteunen. In de jaren erna heb ik regelmatig gesleuteld aan de code, een paar keer de layout omgegooid en een paar jaar geleden is de software geïntegreerd in Replique, het pakket dat oorspronkelijk als forumsoftware is gebouwd (en is ingezet voor FOK!forum). De oude scripts heb ik toen omgezet naar plugins voor Replique, zodat er een weblog kon draaien op hetzelfde systeem dat elders een forum is.

Ik vond het echter tijd voor iets nieuws. De oude scripts zijn de deur uit, Replique is de deur uit en de database is opnieuw ontworpen. Mocht het je interesseren: deze site draait nu op een Zend Framework applicatie (versie 1, dat nog wel), met een backend die gebruik maakt van Twitter Bootstrap.

Wat je van de update merkt, naast natuurlijk de nieuwe layout? Weinig eigenlijk, behalve dat de URL's wat mooier zijn, het reageren iets netter is (en je kunt inloggen met Facebook, ook handig) en ik, in tegenstelling tot voorheen, nu een beetje handig reacties kan beheren en spam eenvoudiger kan verwijderen. Dat doet het ook altijd goed.

Breuls.log is niet meer de website waar ik hele dagen op aan het schrijven ben. Twitter en Facebook hebben veel van mijn online uitlaatklepbehoeften weggenomen. Toch wil ik af en toe nog eens iets posten, rants schrijven over bedrijven (hoi, UPC!) en linkjes dumpen. Het werd eens tijd dat dat geheel een iets netter uiterlijk kreeg en technisch beter in elkaar stak.

Dus: welkom op m'n nieuwe stekje! Mooi he? Mocht je bugs tegenkomen, want die zijn er vast, dan hoor ik het graag. Heb ik weer wat te doen.

Oh, en de foto in de header, en bovenin deze post? Dat is de Christoffelberg, het hoogste punt van Curaçao. Heb de foto gemaakt in mijn eerste week in Curaçao, in mei 2009. De foto vervangt een foto van het Wales Millennium Centre, dat tot vandaag de bovenrand van deze site sierde.

The verdict: "Het ontbreekt Renner aan de uitstraling die Damon heeft, maar hij is geen slechte keus als opvolger. Hoewel er momenten zijn waarop het je eigenlijk niet zo uitmaakt wat er met hem gebeurt, is het geheel toch een vermakelijk verhaal met goede actie en slimme gevechten."

Ga 'm gerust zien, maar hij is iets minder goed dan de voorgangers.

En toen was het probleem voorbij. Ben zes dagen offline geweest doordat iemand bij UPC een verkeerde administratieve handeling heeft uitgevoerd. Of omdat iemand niet goed met een ander heeft gecommuniceerd om het doen van de handeling te voorkomen. Of, nouja. Het is geregeld. Hoera!

Nog even terugkomen op mijn UPC app tip: mijn iOS app geeft nog steeds het verkeerde ID aan. Zie de informatie daarin dus voornamelijk als indicatie, aangezien het blijkbaar geen realtime informatie is.

Twitter is leuk voor losse kreten, even afreageren en anderen in korte flitsen op de hoogte houden. Langere verhalen worden wat lastiger, zeker als er vragen komen op je tweets. Ik wil het UPC-verhaal graag toelichten, maar dat gaat niet zo goed, al tweetend en Facebookend.
Daarom even een resumé.

De voorgeschiedenis: ik heb sinds dinsdag geen internet en sinds woensdag geen televisie meer. Het is een probleem waar UPC-helpdeskers niks aan wisten te doen, en dus stuurden ze een monteur op me af.

Die monteur is vandaag geweest. Hij wist het probleem niet te verhelpen. Mijn internetdroogte was niet verholpen. Ik heb daarna weer met de helpdesk aan de lijn gehangen om vervolgacties te bespreken, en kwam tijdens het gesprek met de suggestie dat er een UPC winkel hier in de buurt zit en ik daar wellicht met de box heen kon gaan. Leek de helpdesker een goed idee. Hij klonk redelijk zelfverzekerd dat ze daar wel konden helpen.

Leermomentje: helpdeskers die iets zeker weten, weten het niet zeker.

De winkel kon me niet helpen. Maar: ik gaf de persoon die me hielp eens de suggestie het serienummer van de box te vergelijken met mijn account. Ik had namelijk een voorgevoel dat daar iets mis zat. En verdomd: bij controle bleek het nummer op de box niet het nummer in mijn account te zijn. De winkelman kon het niet aanpassen, dus ik was nog niet geholpen, maar ik had weer een reden om "tien cent per minuut, plus de kosten voor het gebruik van uw mobiele telefoon" te gaan besteden bij de helpdesk. En dat bleek een goede reden.

Wat is namelijk het geval? Op de dag dat Horizon hier thuis geïnstalleerd zou worden, kwam een tweetal monteurs, overigens stipt op tijd, met een Horizon box onder de arm, hier aan. De eerste vraag die gesteld werd: "Is er al een Horizon box thuisbezorgd?" Dat was niet het geval, maar er bleek een koerier onderweg te zijn met mijn box, en omdat ze niet wisten of die op tijd zou zijn, hadden ze er zelf ook maar eentje meegenomen. Slim nagedacht. Zou je denken.

Maar die zelf-meegebrachte box was nog niet afgestemd op mijn account. Na het aansluiten bleef de box tijdens de installatie in een opstartscherm hangen en deed niets. Dat was niet heel erg, want de monteurs moesten nog met het UPC-kantoor regelen dat die box, in plaats van de box die per koerier onderweg was, op mijn account geactiveerd zou worden. Was een kwestie van een telefoontje: "hoi, ik ben hier bij Breuls, andere box, dit is het nummer, kun je even een 'swap' doen?". En dan wachten.

Tijdens dat wachten, na ongeveer een uur (wat de heren overigens normaal leken te vinden), gaat de bel. De koerier, met de box! Hiep hoi! Nu hoefde die swap niet meer uitgevoerd te worden. Monteurs weer bellen: "is het al gebeurd? Nee? Okay, doe ook maar niet dan." En de koeriers-box werd aangesloten, geïnstalleerd en deed het prima. Ik had Horizon. Hoera.

Wat ik opmerkelijk vond, toen, is dat we een uur hebben zitten wachten op de collega's van die monteurs, terwijl er niets gebeurde. Er hoefde geen swap teruggedraaid te worden; het was simpelweg nog niet uitgevoerd, na een uur.

Leermomentje: UPC-mensen laten ook elkaar een uur voor jan met de korte achternaam wachten.

Maar nu komt het: de swap was, toen de koeriers-box binnenkwam, nog niet uitgevoerd. Nog. Niet. Uitgevoerd. Dat wilde niet zeggen dat het niet alsnog ging gebeuren. Welnee: ze vroegen erom, dus het gaat ook gebeuren. Het duurde alleen wat langer. Om precies te zijn: het duurde tot dinsdag.

Dinsdag? Hm...

Toen ik vanmiddag, na het winkelbezoekje, de helpdesk aan de lijn had (leermomentje: een wachttijd van "langer dan acht minuten" is gelijk aan drie kwartier), legde ik mijn theorie uit: "ziet u, net als de medewerker in de winkel, dat de nummers verschillen?" Dat zag hij, inclusief de toelichting die in de winkel was toegevoegd aan mijn account. Ik vroeg aan de helpdesker of dat nummerverschil de verklaring voor het probleem was. Ja, daar was hij redelijk zeker van. En nu geloofde ik hem, maar ik wilde een check. Dus ik legde het verhaal van de reservebox en de koeriers-box uit. Hij klonk begrijpend, alsof er een lampje ging branden.

Ik wilde nog een check: kunt u eens checken wanneer er een swap is uitgevoerd? Hij ging kijken. Eens zien, eentje op 14 september, dat is uw aansluitmoment.. ja, hier een swap op 18 september. Dinsdag 18 september. De dinsdag waarop mijn verbinding met de noorderzon vertrok.

Ik blijk, samenvattend, dus geen internet en televisie meer te hebben om een kleine, maar simpele, verzameling aan redenen:

1. Die swap die tijdens de installatie was aangevraagd en geannuleerd is doodleuk alsnog uitgevoerd. Vier dagen na de aanvraag. En ik dacht dat een uur wachten al veel was: het zou dus ietsje langer geduurd hebben.
2. De swap had niet uitgevoerd moeten worden, want ik had allang mijn 'eigen' box.
3. Toen ik de helpdesk hierover belde was het feit dat ik geen verbinding had geen reden voor de helpdesk om te checken of de box nog wel klopte. Ik ben door menu's en schermen heen gestuurd, in de webinterface van de box, heb frequentiecodes aangepast en rare toetsencombinaties gedaan. Allemaal onzin; men had gewoon de nummers moeten checken. Da's geen gebruikelijke situatie, en zie je makkelijk over het hoofd, maar het checken van die nummers valt wel onder de categorie "zit de stekker er wel in?"

Het goed zetten van die nummers, feitelijk het uitvoeren van een nieuwe swap, kan pas maandag. Dan pas krijg ik (ahum, hopelijk) mijn verbinding weer terug. Ik ben dan bijna een week thuis offline geweest.

Ik zei aan de telefoon tegen de helpdesker dat dit wel een mooie situatie voor in het boekje was. Ik hoop dat ze een boekje hebben en dit soort situaties met elkaar delen. Immers: als ik hier niet zelf op gekomen was had het nog veel langer kunnen duren, maar als zij zelf al voorbereid waren op dit probleem, had ik woensdag alweer internet gehad. Tipje voor de meelezende UPC'ers, dus.

Bonus feature: leuk feitje en handig voor als je zelf ooit met een vergelijkbare situatie zit: als je de UPC iOS app hebt kun je daarin opzoeken wat het ID van de box is zoals deze geregistreerd is in het systeem bij UPC. Onder Instellingen - Mijn Mediabox staat, wanneer je Horizon pakket geïnstalleerd is, dat je een 'UPC Horizon Gateway' hebt. Daaronder staat het nummer dat overeen moet komen met wat op de witte sticker onderop de box onder 'CA ID' vermeld staat (minus, om onbekende redenen, de laatste twee cijfers). Als die verschillen, heb je een probleem, maar weet je ook hoe het op te lossen is.

Deze nummers moeten overeen komen.

Ik ben inmiddels helemaal suf van het met UPC-mensen praten en steeds hopen dat zij de wijsheid bezitten om mijn probleem te fixen. De wijsheid lag iets dichter bij huis. Ik leg me er maar weer bij neer: geen hippe Horizon toestanden dit weekend, geen snel internet, maar gewoon nog even op een houtje bijten. 

tl;dr: Het is bijna opgelost, maar ik heb wel zelf moeten uitleggen wat het probleem was.

In de serie "Breuls klaagt over zaken die verkeerd gaan". Jeweetwel, met van die lange lappen tekst. Tldr onderin.

Ik had deze post 'UPC Horizon' kunnen noemen, want daar gaat de huidige titel over. Op dit moment heb ik thuis geen werkende internetverbinding, en de oorzaak is dat ik vorige week ben overgestapt van twee losse UPC diensten (internet en televisie) naar een complete triple play-dienst met de naam Horizon (horaizun, op z'n Engels).

Op zich een gaaf systeem; toen er vorig jaar de eerste promoties van verschenen, waaronder een video van de interface op YouTube, leek het me geweldig. En dat is het ook wel; vorige week vrijdag is Horizon hier thuis geïnstalleerd en ik vind de mogelijkheden van de dienst, qua interface en features, een enorme vooruitgang op de oude mediabox van UPC. Het is ook een handiger ding, dacht ik: in plaats van een losse mediabox en een losse kabelmodem is de Horizon box het entrypoint voor alle diensten: de tv is erop aangesloten, de box is een draadloze internetrouter en als ik boven de vijftig zou zijn, zou ik een vast telefoontoestel bezitten en die erop aansluiten om te kunnen bellen.

Allemaal heel mooi. Totdat de box het begeeft. Dan realiseer je je ineens dat het ding een single point of failure is: box kapot betekent alles kapot. 

Het begon dinsdag. Bij thuiskomst begon ik nietsvermoedend de geneugten van het internet te consumeren, toen ik erachter kwam dat de boel het niet deed. Ik begon meteen allerlei apparaten (mijn laptop, m'n accesspoint) de schuld te geven, tot ik me realiseerde dat de Horizon box zelf geen verbinding had. Shit. Hij bleek nog wel tv door te geven, maar On Demand en internet waren foetsie.

Dat was dinsdagmiddag. Die middag en avond heb ik vergeefs geprobeerd de UPC helpdesk te bereiken, zonder succes. Gelukkig had ik nog televisie.

Woensdagmiddag lukte het uiteindelijk om iemand te bereiken. De helpdeskmedewerker hoorde mijn verhaal aan, vroeg naar wat foutcodes en gaf een aantal instructies voor een reset van het apparaat (druk dit in, druk daarna dat in, houd ingedrukt tot je op je tv dit en dat ziet, laat dan los, en wacht even). Die reset hielp niet, maar de instructie aan de telefoon was: doe dat, wacht even een kwartier en dan moet-ie het weer doen.

Zo'n bui zie je van veraf hangen natuurlijk: "dan moet-ie het weer doen". Ik twijfelde daaraan, maar kreeg een 99% oplossingsgarantie van de UPC-meneer. Okay dan, kan ik weinig tegenin brengen, dus proberen maar.

Twee uur later, toen ik weer had gebeld en in de wacht gehangen omdat ik natuurlijk onder die 1% viel, kreeg ik een wat meer gespecialiseerde UPC-meneer aan de lijn. Hij ging veel dieper op het probleem in, liet me via m'n laptop wat zaken opzoeken op het apparaat en wat andere handelingen uitvoeren. Ik had inmiddels, door de suggesties van zijn collega enkele uren eerder, ook al geen televisie meer, omdat de box niet eens meer wilde opstarten. Het is overbodig om te zeggen dat ook dit telefoongesprek niet tot de oplossing leidde, maar dat zag de medewerker zelf ook al in, omdat er een monteur werd ingepland.

"Mooi", dacht ik nog. "Als die er over een paar uur is, is het weer opgelost."

Niet dus. De monteur kan niet eerder komen dan… zaterdag. Het Horizon product is zo gewild dat alles vol zit en sommige klanten iets langer moeten wachten op het product. Dat heeft echter, blijkbaar, ook invloed op de support voor bestaande klanten. Er was geen enkele monteur eerder beschikbaar dan aanstaande zaterdag, in de middag. Dat betekent dat ik van dinsdag tot en met zaterdag geen internet en geen televisie heb. En aangezien de box ook telefonie doet: als ik daar gebruik van had gemaakt zou dat het vast ook niet doen. 

Vier dagen lang ben ik ontstoken van beide diensten van UPC, omdat het aansluiten van nieuwe klanten prioriteit heeft boven het bieden van service aan bestaande klanten. Vier dagen! Of als je naar boven afrondt: vijf dagen! Ik werk gedeeltelijk thuis, juist in het tweede deel van de week, en heb dus moeten uitwijken naar koffiecafés en andere locaties om bepaalde werkzaamheden te kunnen doen.

Ik moet hierdoor weer terugdenken aan Curaçao. Toen we daar net introkken was er ook geen internet. Het aanvragen duurde drie weken, en de aanvraag is niet op dag één gedaan, dus zeg maar dat we een maand geen internet hadden. Dat was enigzins acceptabel: een tropisch eiland is toch iets anders dan een grote stad in Nederland, het eiland is minder modern, diensten zijn daar niet altijd even sterk en de dienstverlening is gewoon nogal laks op sommige punten. We moesten mentaal een knop omzetten om te accepteren dat we nu eenmaal internetloos waren. Dat was lastig, maar gezien de omstandigheden wel te doen. 

Dit is anders: ik woon in Nederland. Een beschaafd westers land, in één van de grote steden, en ik heb geen internet. Nou wil ik ook niet de nerd uithangen die het hebben van toegang tot het internet verwart met de eerste levensbehoeften, maar damn, dat dat kan in 2012. En dat UPC het blijkbaar acceptabel vindt om mij meerdere dagen in die situatie te laten. Enkele uren is al slecht, maar begrijpelijk. Ze kunnen nu eenmaal niet heksen. Toen ik woensdag, na ruim 24 uur, pas iemand te pakken kreeg was de situatie al niet meer acceptabel, en het zou alleen maar erger worden.

UPC is de laatste jaren erg goed bezig met hun dienstverlening: de Chello-dagen van slechte verbindingen en een nonexistente klantenservice zijn al lang voorbij. Ze hebben een product gelanceerd dat, met een beetje bijschaven, een heel gaaf platform kan worden, en zijn qua klantenservice ook prima op weg, zowel telefonisch als online. Daar mogen best wat pluimen voor gegeven worden.

Het is dan eigenlijk dus extra jammer dat er nu weer van die missers gemaakt worden. Medewerkers die verkeerde adviezen geven (en daarmee de situatie verergeren) en monteurs die pas na enkele dagen langs kunnen komen. Ik hoop dat, als Horizon wat langer draait, de kennis bij de helpdesk vergroot en de monteurs gewoon weer vlot langs kunnen komen, want dat is vitaal in een situatie als deze.

Tot die tijd een klein adviesje: als UPC bij jou thuis je internet komt vervangen door Horizon, bewaak je kabelmodem met je leven. Je weet nooit wanneer je 'm weer nodig hebt.

tl;dr: Ik heb geen internet. Boe-hoe.

Als je in London bent als daar de Olympische Vlam een tochtje doorheen maakt, dan wil je die zien. Gelukkig was de route van te voren bekend, compleet met de tijdstippen waarop de vlam op welk punt langs zou komen. Dus; opstellen langs de route.

De locatie op Trafalgar Square leek een goede: de vlam was op een bepaald punt goed te zien, en je kunt de drager recht op je af zien rennen. Echter, het was bloedheet in de zon. Dus heb ik de camera ter hand genomen om vanaf de rand van het plein, waar schaduw was, een glimp van de vlam op te vangen. De video toont een ingekorte versie van de opname.

De drager was Patrick Kane, met een kunstbeen en (zichtbaar in de video) een bionische hand. Best indrukwekkend, en mooi dat de vlam in die zeventig dagen door zoveel verschillende mensen is gedragen.

London 2012

Het is alweer een tijdje geleden dat ik eens of vaker per jaar naar London vloog om een weekendje te chillen met anderen of gewoon in m'n eentje. Dankzij Curaçao brak mijn patroon een beetje; 2008 was de laatste keer dat ik in de Britse hoofdstad was. Tot dit jaar. Eind juni en opnieuw eind juli vond ik mezelf weer in London (baby!), en daar zijn natuurlijk foto's van. Hierboven een selectie; de complete set is op Flickr te vinden.

De thumbnails hierboven zijn overigens automatisch gegenereerd; ze linken terug naar de foto's zelf, maar Flickr houdt daar niet van. Doorklikken naar de fotoset op Flickr zelf is dus handiger.

(Sommige thumbnails geven inmiddels zelfs errors. Ik weet niet of dat iets tijdelijks is, of dat ik ze uiteindelijk moet weghalen.)

Deze film had vier jaar terug een opvallende promotie hier in Rotterdam. Bovenstaande foto is uit december 2008, dus ik neem aan dat dit ter promotie van de DVD-release was. Ik vraag me af of The Dark Knight Rises ook opvallende promotie krijgt in Nederland.

Alweer Een Reboot. Dat was de grote klacht op diverse online media in de aanloop naar de nieuwe Spider-Man film: we hebben net een hele Spider-Man trilogie achter de rug (de laatste film stamt uit 2007) en nu komen ze niet met een deel vier, maar met een deel één. Moet-dat-nou? 

Het grote risico van The Amazing Spider-Man, een reboot door Marc Webb met Andrew Garfield (The Social Network) als Peter Parker, is dat het een grote herhalingsoefening wordt van wat we net tien jaar geleden Tobey Maguire onder Sam Raimi's regie hebben zien doen. En ja; het is een origin movie. We zien de tiener, de spin en de eerste verschijningen van Spider-Man. We zien echter ook een iets andere achtergrond. De film begint met een kleine Peter, die nog bij zijn ouders leeft. We zien hoe hij terecht komt bij zijn oom en tante en leren wat voor persoon hij is als tiener, voordat hij door De Spin gebeten wordt.

In een origin movie zijn bepaalde elementen verplicht: introductie van de held in zijn privesituatie, een kennismaking met zijn wereld en set-up voor de eerste slechterik waartegen de nieuwe held het op dient te nemen. The Amazing Spider-Man slaagt erin een verfrissende blik te werpen op wat we al kennen: Garfield doet geen Maguire-imitatie, maar zet een hele andere Peter Parker neer: nog steeds niet de populairste van de school, nog steeds een geek, maar wel eentje die beter in deze tijd past, iemand die vanuit zichzelf al iets hipper is dan de Parker uit de vorige trilogie. Iemand die niet radicaal verandert door zijn nieuwe krachten, maar bij wie het personage achter het masker beter lijkt te passen dan bij Maguire.

Ook de stap van tiener naar superheld wordt anders genomen. De spinnenbeet is anders, past beter in het grotere verhaal, geeft een betere verklaring waarom Parker spinnenkrachten krijgt. De oorsprong van de villain The Lizard is vergelijkbaar met de Green Goblin uit de vorige serie, maar voelt minder geforceerd aan. De connectie tussen de oorsprong van Spider-Man en The Lizard is een betere match dan bij de Goblin; het maakt het verhaal sterker en boeiender.

In The Amazing Spider-Man zien we geen Daily Bugle, geen Harry Osborn. In plaats van Mary Jane Watson zien we Gwen Stacy, neergezet door Emma Stone. Martin Sheen is als Ben Parker leuker dan Cliff Robertson en Denis Leary is een betere Captain Stacy dan James Cromwell. 

Er is veel in The Amazing Spider-Man dat vernieuwend of beter neergezet is dan in de vorige serie. Er is veel dat simpelweg anders is, en daarom in eerste instantie verfrissend. Hoe deze 'eerste film' zich verhoudt tot de eerste film uit Raimi's trilogie zal de tijd leren, maar voor nu heeft Marc Webb bewezen dat het geen slecht besluit is geweest de serie een reboot te geven. Met meer energie dan de vorige films, een sterker verhaal en een sterkere cast ziet de toekomst voor Spider-Man er zonnig uit.

Ik luister graag en vaak naar de radio. M'n hele leven al. Meestal heb ik ook een vaste zender waar ik weken, maanden of jaren naar blijft luisteren voordat ik het zat wordt en een andere zender kies. Toen ik nog een jonkie was (zei de dertiger, ook niet echt oud), zowel qua leeftijd als muziekkennis, wisselde ik een beetje tussen Radio 538, de pre-etherfrequentie versie, en Radio 3, de pre-3FM-versie. 538 was mijn favoriete zender, maar ik mocht toch erg graag ook naar Radio 3 luisteren. Vooral op zaterdag, want dat was de dag waarop Veronica de hele dag uitzond. 

Edwin Diergaarde, Edwin Evers, Rob Stenders, Gijs Staverman, Jeroen van Inkel, Adam Curry; zij maakten de Veronica zaterdag, de opvolger van de in een eerdere generatie legendarische Veronica vrijdag, geweldig om naar te luisteren. De dag werd afgesloten met vanaf middernacht een programma van zes uur voordat de volgende omroep het weer overnam op Radio 3. Het was een muziekprogramma waarvan, als ik het me allemaal nog goed herinner, Rob Stenders de eerste drie uur presenteerde en Arjen Grolleman de laatste drie. Ze draaiden goede muziek. Muziek die een beetje afweek van de gebaande paden, muziek die interessanter was. Althans, voor een 14-jarig Breulsje zeker. Ik luisterde daar op zaterdanacht in bed naar met een klein walkmanradiootje totdat ik in slaap viel en genoot ervan. Weet je hoe dat programma heette?

Kink FM.

Het was 1995 en Veronica was een publieke omroep. Het is zo lang geleden dat ik bijna de neiging heb om de hele situatie uit te gaan leggen, maar als je het precies wil weten zoek je het maar op. Veronica ging in dat jaar commercieel; ze werden publieke omroep-af, "stapten uit het bestel" en gingen zelf een radio- en tv-station onderhouden. Dat deden ze samen met RTL. Ze begonnen een tv-kanaal met de naam Veronica en turnden een zender die Holland FM heette om in HitRadio Veronica. Dat was echter een zender waarop een programma als Kink FM geen plaats had.

Gelukkig was daar nog RTL. Zij hadden een zender met de naam RTL Rock Radio en zo tegen het einde van de publieke Veronica-periode werd duidelijk dat met het commercieel gaan van Veronica die zender omgevormd zou worden naar iets nieuws. Iets nieuws en toch bekends, althans voor mij: Kink FM werd van een nachtelijk muziekprogramma een compleet radiostation.

Ik kon m'n lol niet op. Zowel mijn favoriete zaterdagomroep als mijn favoriete muziekprogramma daaruit gingen 24/7 uitzenden. Op 1 oktober 1995, een maand na het starten van het commerciële Veronica, verdween Rock Radio en ontstond daar Kink FM. En ik zat aan de radio gekluisterd om het begin mee te maken.

In de jaren daarna heb ik nog regelmatig naar Kink FM geluisterd. Mijn "lijfstation" wisselde om de zoveel jaar, en begin jaren '00 heb ik een paar jaar onafgebroken geluisterd, voordat mijn aandacht uitging naar iets anders. Maar ook daarna heb ik nog af en toe ingeschakeld, of zusterzender Kink Classics opgezet. 

Vandaag is die 1 oktober zestien jaar geleden. Enkele maanden geleden werd bekend dat Kink FM deze datum niet zou halen; de stekker werd eruit getrokken. 30 september 2011 was de laatste dag dat Kink FM bestond. En dus zat ik gisteravond bij de radio. Te luisteren naar die zender waarvan ik zo blij was toen die begon in '95, waar ik jaren naar heb geluisterd. De zender die een belangrijk aandeel heeft in mijn huidige muzieksmaak. De zender die altijd een beetje een nichezender is geweest, maar altijd heel waardevol.

Het is heel jammer dat een station als Kink verdwenen is. Het is klote dat het verdwenen is op de manier waarop het gegaan is. Details waar ik niet in wil duiken, want zo close was ik als luisteraar toch al niet meer. Maar toch; ik had ze graag zien blijven. Er zijn van andere stations teveel vergelijkbare versies. Teveel popradio met dezelfde uitstraling, zo goed als dezelfde playlist en dezelfde vervelende DJ's. Kink was anders, en dat vond ik tof.

Het is waar: als ik dit schrijf luister ik gewoon weer naar mijn huidige "lijfstation", Radio 1 van de BBC, maar daar had ik totaal geen interesse in gehad als een zender als Kink me niet meer van het muzikale spectrum had laten zien. Kink, bedankt!

Deze foto heb ik een paar dagen gelden genomen toen ik rond schemertijd een wandelingetje langs de Maas maakte. Best goed geslaagd, voor een telefoon-foto.

Het is 19 september en de week van de waarheid is aangebroken. Voor sommigen. De series beginnen allemaal weer, waaronder enkele fan favorite sitcoms en politieseries. Welke series beleven vandaag hun seizoensstart en vind ik de moeite waard?

How I Met Your Mother
Het zevende seizoen van HIMYM start vanavond met een dubbelaflevering. De serie die zicht stiekem afspeelt in 2030, maar vanuit dat jaar terugblikt op ons heden is de afgelopen jaren een toonzetter geweest voor originele sitcoms en geeft nog steeds een vernieuwende blik op een groep twintigers in de grote stad. Niet voor niets zijn er inmiddels alweer HIMYM-klonen opgedoken die klaar staan om het label "de nieuwe Friends" over te nemen (Happy Endings en Friends With Benefits, waar ik later op terugkom).

Een van de mooie dingen van HIMYM, naast de gimmicks, de catchphrases en het ontstaan van zaken als de Bro Code of het jaarlijks terugkerende Suit Up Day, is dat er af en toe vooruit wordt geblikt en je echt het idee krijgt naar een uitgedacht verhaal te zitten kijken, in plaats van een serie die het allemaal maar per aflevering bedenkt. Dat wekt vertrouwen bij een kijker, als je het mij vraagt.

Two and a Half Men
Misschien wel een van de meest geanticipeerde seizoensopeners: de eerste Two and a Half Men zonder Charlie Sheen, met Ashton Kutcher. Sheens ontslag van de serie en de daarop volgende media-explosie waren wekenlang een hot topic in Hollywood en onlangs werd hij nog geroast in een show van Comedy Central (die vanavond overigens wordt uitgezonden precies als Two and a Half Men is afgelopen). In een interview met Jay Leno gaf hij vorige week nog aan dat hij wel doorhad dat-ie een beetje gek overkwam, en relativeerde het met de uitspraak dat-ie gewoon een beetje grappen zat te maken. Hoeveel daar ook van waar moge zijn: zijn show gaat verder zonder hem. Zijn personage is overleden en de lege plek in de cast, gespeeld door Kutcher, wordt gevuld door internet tycoon Walden Schmidt.

Ik tipte de serie vorig jaar omdat het geen enorm slimme, gevatte en hype-gevoelige serie was die toch consistent grappig wist te blijven. Hype-gevoelig is het momenteel wel even, maar van het komende jaar verwacht ik gewoon weer een degelijke sitcom, die natuurlijk een beetje anders aanvoelt door de castverschuiving en de daaruit voortvloeiende verhalen, maar wel de moeite waard blijft.

Hawaii Five-0
Vorig jaar geen tip, want de serie was pas net nieuw. Hawaii Five-0 is een remake, in zekere zin, van Hawaii Five-O, de op dezelfde eilandengroep spelende politieserie uit de jaren '70. Ik ben deze nieuwe serie het afgelopen seizoen gaan volgen en vond 'm eigenlijk best wel de moeite waard: het is een politieserie die niet elke week om het oplossen van een moord gaat, maar gewoon verschillende misdaad- en terreurzaken aanpakt. Deze zaken zijn divers en origineel, en vallen soms binnen een doorlopende verhaallijn die dichter bij de hoofdpersonages staat. De stijl is fris en snel, de sets zijn zonnig (want Hawaii, aloha!) en de personages steken ver genoeg boven de politiezaken uit om zelf ook interessant te zijn. Wat mij betreft een vermakelijke actieserie met een catchy themetune en dus het kijken waard. 

Castle
Hier valt weinig over aan te vullen ten opzichte van vorig jaar. Ik ben ook het afgelopen seizoen prima vermaakt met de originele moordzaken die schrijver Richard Castle en detective Kate Beckett hebben behandeld. De serie leunt voor een groot deel op de chemie tussen Stana Katic en Nathan Fillion, maar laat het daar niet bij. Ook hier gaan de onderzochte zaken soms over situaties die dichterbij de hoofdpersonen liggen, wat de interesse in de verhaallijnen alleen maar vergroot. Ik ben weer erg benieuwd naar het nieuwe seizoen.

En dat is de maandag! Er zijn meer maandagseries die nog terug moeten komen. Daarover later meer!

Vandaag was in Noord-Holland de Dam Tot Damloop; een hardloopevenement waarbij renners van Amsterdam naar Zaandam rennen. De afstand is 10 mijl, oftewel 16 kilometer. 

In Schiedam stond vanmorgen een groep #helden klaar om een schaduwrace te doen: de #Heldenrun 2011 editie Dam tot Rotterdam. Vanaf de Dam in Schiedam tot wat grofweg de Dam in Rotterdam genoemd mag worden renden de renners dezelfde afstand als de Noord-Hollanders. Ik was erbij om te filmen en hoop daar nog een leuke compilatie van te kunnen klussen, maar hier is alvast een kleine teaser van 30 seconden met een paar beelden.

Net zoals vorig jaar is The CW de zender die een week eerder begint met het nieuwe seizoen dan de grotere concurrenten. Kunnen ze even eerder de aandacht van de kijker trekken. Hebben ze ook wel nodig, want volgende week beginnen de grote hits weer: How I Met Your Mother, Castle, Community, Glee, Two and a Half Men, om er een paar te noemen. Deze week start CW met een paar nieuwe series, waaronder een bijzondere met Sarah Michelle Gellar: Ringer.

In Ringer zien we twee zussen, Bridget en Shiobhan. Het zijn tweelingzussen, beiden gespeeld door Gellar, die totaal verschillende levens leiden. Bridget, een alcoholist, is op de vlucht voor de mafia na getuige te zijn van een moord. Ze vlucht naar Shiobhans huis. Zij is rijk, succesvol en totaal de andere kant van de medaille vergeleken met haar zus. De twee lijken hun relatie te zien verbeteren totdat Siobhan verdwijnt tijdens een boottripje. Het is het begin van een ontdekkingstocht voor Bridget, die haar identiteit aanneemt en erachter komt dat het perfecte leventje van haar zus ook z'n kwade kanten heeft.

Da's de Wikipedia tekst. Heel standaard dus, maar het klinkt wel interessant. Een beeld zegt echter meer dan duizend woorden, dus hier is een trailer:

Het bijzondere aan deze serie is, of lijkt me, aangezien ik nog geen aflevering gezien heb, dat het geen standaard verhaaltje lijkt te worden. Een mysterie, dubbellevens, hopelijk een hoofdpersoon waarmee je een beetje kunt meeleven en de trailer geeft de indruk dat het er best prettig uitziet. En natuurlijk is de cast in orde: Sarah Michelle Gellar brak door als Buffy the Vampire Slayer en ging daarna films doen. Ringer is haar terugkeer naar televisie (in zekere zin zelfs naar dezelde tv-zender), wat natuurlijk interesse trekt van Buffy-fans en het B-woord doet opduiken in alle tv-interviews. Andere acteurs zijn Nestor Carbonell, bekend uit Lost en The Dark Knight, Kristoffer Polaha (uit de ex-tv-tip Life Unexpected) en Justin Bruening (uit de remake van Knight Rider).

Waarom is dit een tv-tip terwijl ik nog niets gezien heb? Nou, ten eerste: het is SMG, come on. Ten tweede verwacht ik een verhaal voorgeschoteld te krijgen waarbij niet alles direct duidelijk is, er iets te raden valt en je een blik krijgt in de levens van twee verschillende en toch zo gelijke zussen. Ringer was oorspronkelijk bedoeld voor ABC, maar die heeft 't laten glippen, zodat CW 'm kon uitzenden. Dat betekent dat het minder een "typische CW-serie" is dan series als Gossip Girl, 90210, The Vampire Diaries en andere series die je niet snel op mijn tv zult vinden. Mijn interesse is gewekt, en misschien de jouwe ook.

» Ringer bij The CW
» Artikel bij New York Times
» Artikel bij New York Post